„Nadszedł dzień, który jeszcze niedawno wydawał się odległym punktem na horyzoncie. Dzień, w którym zamykacie za sobą drzwi sal lekcyjnych i laboratoriów, a otwieracie te, które prowadzą w dorosłość. Dzisiejsza uroczystość to moment podsumowania lat Waszej wytężonej pracy, zdobywania szlifów zawodowych i budowania fundamentów pod przyszłą karierę” – rozpoczęli prowadzący uroczystość.
„Dziś żegnamy przyszłych budowniczych naszych domów, geodetów wytyczających szlaki, analityków badających tajemnice materii oraz architektów, którzy nadadzą kształt otaczającemu nas krajobrazowi. Żegnamy hotelarzy i specjalistów żywienia – ludzi, którzy swoją pasją i profesjonalizmem będą dbać o jakość naszego życia i gościnność.”
84 absolwentów Centrum opuściło mury Budowlanki Gastronomika. Przez 5 lat szkoła była ich oceanem i przystanią. To był piękny rejs pełen emocji.
Uroczyście pożegnaliśmy uczniów klas:
5A (technik analityk i technik architektury, wychowawca – Marek Stadnik),
5B (technik budownictwa, wychowawca – Iwona Kogut),
5H (technik geodeta i technik hotelarstwa, wychowawca – Aleksandra Wieczorek)
oraz 5Z (technik żywienia i usług gastronomicznych, wychowawca – Joanna Depta Ładak).
Dyrektor Centrum – Jacek Kąsek – mówił o smutku w sercu wypieranym przez szczęście, dumę i satysfakcję z momentu zakończenia edukacji absolwentów. „To szczególny moment, kiedy mogę Wam podziękować i pogratulować sukcesu. Szczęśliwej drogi, już czas”.
Starosta Raciborski – Grzegorz Swoboda – w swoim wystąpieniu wiele mówił o wartościach, dorosłości i dalszej edukacji. Podkreślił, że młodzież w powiecie raciborskim jest najlepsza, i życzył odwagi na nowym kursie dorosłego życia.
Rodzice towarzyszyli wyróżnionym uczniom przy wspólnym odbieraniu świadectw z biało czerwonym paskiem (średnia ocen co najmniej 4,75).
Wyróżnienia otrzymała grupa uczniów z klas 5A, 5B, 5H i 5Z.
Moment pożegnania ze szkołą to czas, w którym patrzymy w przyszłość, ale też z dumą podsumowujemy to, co zostawiacie za sobą. Wśród absolwentów są osoby, które w ostatnich miesiącach nauki udowodniły, że „budowanie” to dla nich coś więcej niż kierunek kształcenia – to pasja i mistrzostwo. Z wielką przyjemnością informujemy, że grupa uczniów zakwalifikowała się do etapu centralnego XXXIX Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Budowlanych. Wyróżnieni odebrali listy gratulacyjne oraz upominki, które wręczył ich mentor – Andrzej Kuc.
Szkoła to nie tylko nauka w ławkach, to także duma z godnego reprezentowania naszych barw w turniejach sportowych. Wyróżniono grupę uczniów, którzy z zaangażowaniem startowali w zawodach, łącząc naukę z pasją do sportu. Dyplomy z podziękowaniem wręczył Artur Sudenis – szef zespołu nauczycieli wychowania fizycznego.
Przewodniczący Samorządu Uczniowskiego złożył absolwentom życzenia, dziękował za współpracę i wręczył symboliczne upominki.
Szczególnym, wzruszającym momentem uroczystości było wystąpienie jednego z absolwentów, który w imieniu całego rocznika podziękował wszystkim za pięć wspólnych lat.
Prowadzący uroczystość poetycko wprowadzali zebranych w nastrój części artystycznej.
„Sen we śnie” – Sanah i Grzegorz Turnau
Za chwilę każdy z Was wejdzie na pokład własnej jednostki, by wypłynąć na szerokie wody. Jeśli czujecie, że lata w tych murach minęły błyskawicznie, to znak, że były piękne – bo jak mówi tekst pewnej piosenki: „wszystko, co widzimy, jest tylko snem we śnie”. Niech ta muzyka będzie Waszą pomyślną falą ku nowym horyzontom.
„Długość dźwięku samotności” – Myslovitz
Mówi się, że port jest najbezpieczniejszym miejscem dla statku, ale przecież nie po to buduje się żaglowce, by stały przy nabrzeżu. Dziś każdy z Was staje na mostku kapitańskim własnego życia. Port zostaje za Wami – przed Wami otwarty ocean. Od dziś to Wy jesteście sterem, okrętem i żeglarzem. Nie bójcie się fal, bo przecież „przede mną droga, którą znam, którą ja wybrałem sam”.
„Odkryjemy miłość nieznaną” – Alicja Majewska
Drodzy Absolwenci, nadszedł czas, by opuścić bezpieczną przystań i wypłynąć na szerokie wody. Pamiętajcie, że to właśnie od Was zależy, dokąd dopłyniecie, bo każda chwila to nowa szansa, by „odkryć miłość nieznaną” i odnaleźć swój własny, szczęśliwy ląd.
Dziękujemy uczniom klas czwartych, artystom oraz Pani dr Romanie Adamczyk.